جستجو
Menu

عنوان: اکالیپتوس

تاریخ انتشار: 1397/8/5

نمایش تعداد بازدیدکنندگان: 351

خلاصه مطلب:

نام فارسي: اكاليپتوس

نام علمي : Eucalyptus. sp

نام انگليسي: Gum Tree

خانواده: Myrtaceae

مشخصات گیاهی اکالیپتوس

جنس اكاليپتوس داراي بيش از 700 گونه درختي و درختچه‌اي هميشه سبز است كه موطن اصلي آن استراليا، تاسمانی و اقیانوسیه مي‌باشد. درختان این جنس از سریع الرشدترین درختان دنیا بوده و اغلب گونه‎ها بلند قامت هستند. این جنس در اواسط قرن 19 میلادی توسط انگلیسی‎ها به هندوستان معرفی و با هدف تولید چوب و تامین سوخت، زمین‎های زیادی زیرکشت آن قرار گرفت. رشد سریع، توقع نسبتاً کم، غیر قابل چرا بودن و در نهایت قابلیت سازگاری با هر نوع خاک کشاورزی موجب گردید تا کاشت گونه‎هایی از این جنس جنبه تجاری پیدا نماید. برخی گونه‎های این جنس به علت دارا بودن برگ هاي معطر و پوست غالباً صاف و خوش منظره، از اهميت زيادي برخوردار است. ريشه‌هاي اصلي آن عميق و قوي و ريشه‌هاي جانبي سطحي و كم عمق هستند و به این ترتیب پایداری و توانائی جذب آب و مواد غذائی در آن افزایش می‎یابد.

تاج اغلب گونه‎های این جنس عموماً باز و كروي با تنه راست و انشعابات زياد، باريك و بلند دارند. برگ ها عموماً سرنيزه‌اي كشيده و دراز و چرمي به رنگ سبز نقره‌فام و تا حدودي معطر، حاشيه برگ ها صاف و نوك برگ ها اغلب تيز است. برگ ها ساده و متناوب ولي در نهال هاي جوان و نابالغ عموماً متقابل مي‌باشند. گل ها ريز، به رنگ سفيد يا زرد براق، داراي تعداد زيادي پرچم و فاقد گلبرگ بوده، كاسه استكاني دارند و معمولاً در اوايل تابستان ظاهر مي‌شوند. ميوه آن كپسول و چرمي و مشخص با دانه‌هاي فراوان مي‌باشد که در اوایل پائیز بدست می‎آیند.
تنوع گونه در این جنس موجب شده‎است تا در نقاط مختلف جهان با اهداف متفاوت، اقدام به کاشت اکالیپتوس گردد. بطور مثال بالا بودن میزان شهد گل در برخی گونه‎ها، آنها را در صنعت زنبورداری و تولید عسل ارزشمند ساخته است. اکالیپتوس تولید کننده برخی از سنگین‎ترین و بادوام‎ترین چوب هاست. کیفیت چوب توأم با رشد سریع و قدرت تجدید نسل، اکالیپتوس را یکی از پر ارزش ترین منابع چوب در بین سایر پهن برگان قرار داده است. جنگل‎های اکالیپتوس منبع مناسبی برای تولید کاغذ و زغال هستند. از برگ های آن عصاره‎ای تهیه می‎شود که به عنوان حشره‎کش بیولوژیک کاربرد دارد. همچنین روغن‎های فراری که از برگ های آن استخراج می‎گردد، استفاده پزشکی دارد. 
نیاز آبی زیاد در ابتدای دوره رشد، اکالیپتوس را مناسب کاشت در زمین های با سطح آب زیر زمینی بالا می‎سازد و در بعضی از نقاط قاره آفریقا برای خشکاندن باتلاق ها و مبارزه با مالاریا مبادرت به کاشت آن می‎شود. در صورت بروز آتش سوزی در جنگل‎های اکالیپتوس، با کف بری تنه‎ها، مجدد شاخ و برگ‎زده و جنگل به سرعت احیاء می‎گردد.

اکثر گونه‎های اکالیپتوس در برابر تابستان های خشک و طولانی مقاوم هستند اما اغلب تحمل شوری خاک را نداشته و در مناطقی که سطح سفره‎های آب شور زیرزمینی بالاست، موفق نخواهند بود. آزمایشات نشان داده که برخی گونه‎های اکالیپتوس به تدریج به نمک محلول در آب سازگاری پیدا می‎کنند. هر چه نمک محلول در آب بیشتر باشد، ریشه‎های فرعی گسترش یافته و از میزان رشد بخش هوائی کاسته می‎شود. گونه‎های مختلف اکالیپتوس دارای نرمش اکولوژیک خوبی هستند. یک نکته در مورد نرمش اکولوژیک اکالیپتوس این است که بعضی از گونه‎ها که ظاهراً در یک محیط تازه حساسیت نشان داده و غالباً کشت آنها با عدم موفقیت روبرو می‎گردد، ممکن است با کشت های متوالی با آن محیط سازگار گردند. مثلاً گونه‎ای که در مقابل سرما و یخبندان حساس است و تنه آن بر اثر بروز سرما خشک می‎گردد جست‎های روییده از کنده آن درخت در چند سال اول بارور شده و به بذر می‎نشینند و این بذرها قدرت سازش بیشتری با سرمای محیط دارند به همین دلیل در کشت اکالیپتوس مبدأ بذر اهمیت و ارزش خاصی دارد.
تعداد زیادی از گونه‎ها در موطن اصلی خود در حوزه‎ای محدود انتشار دارند ولی همین گونه‎ها در خارج از موطن خود انتشار وسیعی دارند. مثل E. globulus که در استرالیا در ناحیه‎ای کم وسعت با آب و هوای خیلی ملایم انتشار دارد، در کشورهایی نظیر برزیل و آرژانتین، هندوستان، اسپانیا، پرتقال، یونان و مراکش سازگاری خوبی نشان داده‎اند و صدها هزار هکتار از زمینهای نقاط فوق زیر کشت این گونه قرار گرفته است. گونه E. camaldulensis از نظر اکولوژیک شهرت بسزایی دارد، زیرا کمتر کشوری است که از این گونه استفاده نکرده باشد. گونه‌هاي زیادی از اکالیپتوس وارد ايران شده و در مناطق شمالي و جنوبي ايران كاشته شده‌اند كه همة آنها سريع الرشد و سازگار با آب و هواي گرم و مرطوب هستند. از رايج‌ترين آنها بايد گونه E. camaldulensis را نام برد.

گونه‌های مهم 
نام علمي: Eucalyptus camaldulensis
نام انگليسي: River Red Gum
خانواده: Myrtaceae

اكاليپتوس‎هاي كاشته شده در سطح شهر تهران بيشتر از اين گونه هستند. درختي است هميشه سبز با حداكثر بلندي 20 متر كه بومي استراليا و اقيانوسيه بوده و در موطن اصلي خود بيش از پنجاه متر ارتفاع پيدا مي‌كند. سابقه كشت آن در ايران از نيم قرن تجاوز مي‌كند. ابتدا در جنوب كشور (خوزستان) كشت شد سپس به نقاط ديگر به ويژه مناطق شمالی كشور منتقل گردید و در سال هاي اخير در شهر تهران نیز كاشته شده است. در جنگل کاری های صنعتی موجود در جهان از این گونه استفاده می‎شود. 


اين گونه درختي هميشه سبز است. پوست تنه صاف و داراي لكه‌هاي صورتي، سفيد و خاكستري است كه به صورت لايه‌اي (رتيدوم هاي فلس مانند) از تنه جدا مي‌شوند. تاج گياه باز و كروي با انشعابات باريك فراوان و نيمه مجنون كه ترد و شكننده هستند.
برگ: برگ ها سرنيزه‌اي، كشيده، ضخيم و شكننده، به رنگ سبز نقره‌ فام يا سبز ـ خاكستري و معطر (به دليل داشتن اسانس اكاليپتوس) به طول 25ـ 15 سانتي‎متر، حاشيه برگ ها صاف و نوك آنها تيز است. آرايش برگ ها روي شاخه‌هاي جوان متقابل است ولي بعد متناوب مي‌گردد.

گل: گل ها كوچك، زرد رنگ و داراي پرچم‎هاي فراوان و معطر، در فصل تابستان ظاهر مي‌شوند و بسيار مورد توجه زنبور عسل هستند. 
سيستم ريشه: ريشه‌هاي اصلي عميق و ريشه‌هاي جانبي سطحي و كم عمق هستند.


نيازهاي طبيعي 
آب و هوا: در مكان هاي آفتابي رشد خوبي دارد ولي در مقابل بادهاي شديد، خشك و سرد بايد محافظت شود. معمولاً در اراضي ساحلي و حاشيه رودخانه‌ها و نواحي مرطوب رشد بهتري دارد.
خاك: به خاك غني از مواد آلي، خنثي تا كمي اسيدي و داراي زهكش خوب كه دائماً مرطوب باشد، نياز دارد.
كاربرد 
چوب آن براي مصارف صنعتي به ويژه تهيه خمير سلولز مورد استفاده قرار مي‌گيرد، برگ هاي آن داراي اسانس اكاليپتوس مي‌باشد كه بخور آن براي تسكين زكام، سرما خوردگی و گريپ مفيد است. 
به عنوان درخت زينتي در فضاي سبز نيز كاشته مي‌شود ولي به دليل دارا بودن ريشه‌هاي سطحي بهتر است در پياده‌روها و مجاور ساختمان ها كاشته نشود زيرا سبب تخريب ديوار، كانال فاضلاب، جداول خيابان ها و سنگفرش و موزاييك پياده‎رو مي‌شود. مناسب جهت کاشت در حاشیه رودخانه‎ها می‎باشد.
نگهداري 
هرس: هر زماني از سال مي‌توان آنرا هرس نمود زيرا قدرت شاخه‌زايي و رويش مجدد آن بسيار بالا است ولی ضروری است بعد از انجام هرس محل برش داده شده با چسب هر سپانسمان شود. نهال هاي گلداني آن را ابتدای فصل بهار در زمين اصلي كاشته تا نصف ارتفاع نهال كوتاه مي‌كنند، اگر هنوز هم شاخه‌هاي تازه روييده نامرتب و آويزان دارند باز هم گياه را مي‌توان كوتاه تر نمود. هم چنین نيازي به قيم نمي‌باشد.
تكثير اغلب از طريق بذر صورت مي‌گيرد بذر آن در استان تهران ابتدای فصل بهار مستقیماً درون کیسه گلدان کاشته می‎شود و پس از طی یک فصل رویش قابل انتقال به عرصه جنگل کاری خواهد بود. با توجه به رشد سریعی که دارد لازم است بذر آن را درون کیسه گلدان های دهان باز با قطر دهانه 12/5 تا 15 سانتی‎متر کشت نمود. بهتر است نهال آن در فصل بهار پس رفع خطر يخبندان در هواي آزاد کشت گردد.

نام فارسي: اكاليپتوس آبي (اكاليپتوس خاكستري) 
نام علمي: Eucalyptus globulus
نام انگليسي: Blue Gum
خانواده : Myrtaceae



درختي است به بلندي 50 ـ20 متر و گستردگي تاج 20ـ14 متر. فرم تاج درخت باز و تنه‌اي مستقيم و افراشته دارد. پوسته رويي تنه به صورت ورق ورق مي‌ريزد و پوست زيرين آبي يا سفيد آن را نمايان مي‌كند. این گونه نیز جزء گونه‎های برتر جنگل‎کاری صنعتی در دنیاست. 
برگ:برگ­ هاي شاخه‌هاي جوان آبي خاكستري و كمي پرزدار بوده و دمبرگ خيلي كوتاه دارند. برگ­هاي ساده و كامل، روي شاخه‌هاي جوان متقابل و روي شاخه‌هاي مسن به صورت متناوب آرايش يافته‌اند. برگ­هاي مسن طويل‎تر و شمشير مانند به درازاي 25ـ 15 سانتي‎متر و پهناي 5 ـ2 سانتي‎متر و سبز درخشان هستند.

گل: گل­ ها معطر، درشت و سفيد به قطر 4ـ2 سانتي‎متر بوده و از دي تا ارديبهشت شكوفا مي‌شوند و زنبورها را جذب مي‌كنند.

ميوه: كپسول­ هاي دريچه مانند قرمز ـ قهوه‌اي بين 3ـ1 سانتي‎ متر بوده و در جواني به رنگ خاكستري هستند و در تابستان نمايان مي‌شوند.

سيستم ريشه: سطحي، قوي و بسيار مهاجم.

سرعت رشد: سريع.
جنبه‌هاي زيبايي: برگ ­ها و فرم تاج.

نيازهاي طبيعي

در اقلیم نیمه ‎مرطوب ملایم استقرار خوبی دارد. مقاوم به گرما بوده ولي به شرايط بياباني حساس است. بهترين رشد را در سواحل مه‌آلود دارد و رطوبت هوا را مي‌پسندد.

خاك: در بسياري از خاك ­ها خوب رشد مي‌كند ولي بهترين رشد را در خاك­ هاي سبک و شنی، عميق و مرطوب دارد. خشكي و خاك قليايي را تا حدودی تحمل مي‌كند.

كاربرد

اين درخت ريشه‌هاي سطحي و تهاجمي دارد و بهتر است براي تعيين مرز باغ يا به عنوان بادشكن و يا در جنگل­كاري به كار گرفته شود. اين درخت در كنترل فرسايش خاك نیز كاربرد دارد.

نگهداری

هرس: نهال جوان را باید هرس شديد و قيم‌بندي نمود.

تغذيه: نياز خاصي ندارد.

آبياري: نیاز آبی آن تا حدودی زیاد است و محیط خشک و یا خشکی طولانی در فصل تابستان را تحمل نمی‎کند.

نام فارسي : اكاليپتوس ليموئي 
نام علمي: Eucalyptus citriodora
نام انگليسي: lemon - scented Gum؛Lemon Eucalyptus 
خانواده: Myrtaceae

درختي زيبا و افراشته با بلندي 40 ـ10 متر و گستردگي 30 ـ20 متر است. برگ هاي سبز روشن و معطر (شبيه عطر ليمو) دارد. تنه اين درخت صاف و افراشته است. پوست اوليه تنه سفيد/ قرمز بوده و پس از ريزش، پوست عاجي/ سفيد و زيباي اين درخت نمايان مي‌شود.


برگ: برگ­ ها متناوب (در شاخه‌هاي جوان متقابل هستند)، ساده و كامل، 15ـ10 سانتي‎متر طول و 3ـ1 سانتي‎متر پهنا دارند و به رنگ سبز روشن و معطر هستند.

گل: گل ها سفيد و شيري در گل آذين چتري و به صورت توده‌هاي مجتمع مي‎رويند.زنبورها را جذب مي‌كنند و در توليد عسل مهم هستند. گل­ها از دي تا بهمن و از تير تا مهرماه ظاهر مي‌شوند.

ميوه: كپسول­هاي كوزه‌اي شكل با درازاي 3ـ2 سانتی‎متر كه اهميت زينتي ندارند.

سيستم ريشه: سطحي، گسترده و تهاجمي.

سرعت رشد: تقريباً سريع.

جنبه‎هاي زيبايي: برگ، حالت رشد، پوست تنه و عطر جالب و متمایز برگ آن.

نيازهاي طبيعي

آب و هوا: مقاوم به گرما و حساس به سرما بوده و اقليم ­هاي ساحلي گرم و آفتابي را ترجيح مي‌دهد. آفتاب مستقيم را تحمل مي‌كند.
خاك: خاك غني و مرطوب مي‌خواهد و با خاك ­هاي قليايي سازگار نيست.

كاربرد

بادشكن، پوشش، تك درخت، جنگل كاري و صنعتي.

نگهداري

هرس: نهال جوان را هرس سبك نموده، سپس فقط هرس خشكه‎برداري در بهار مورد نياز مي‌باشد.

تغذيه: هر سال در فصل پائيز نیاز به كوددامي پوسيده دارد.

آبياري: در مناطق خشک و نیمه خشک باید از انتهای بهار تا انتهای تابستان به طور منظم هر 15 روز یک بار به طور کافی آبیاری شوند.


نام علمي: Eucalyptus polyanthemos
نام انگليسي: Red box Eucalyptus
خانواده : Myrtaceae

اين درخت بسته به شرايط اقليمي و محل رشد، به فرم هاي متنوع رشد مي‌كند. بسيار مقاوم است. در نواحي كويري و ساحلي تا حدودي سرما را تحمل مي‌كند.

بلندي اين درخت 30ـ10 متر و گستردگي آن به 12ـ4 متر مي‎رسد. شاخه‌ها افراشته و گسترده و پوست تنه خاكستري مي‌باشد.


سيستم ريشه: قوي و تهاجمي، سطحي و گسترده است.
سرعت رشد: تقريباً سريع مي‌باشد.

نيازهاي طبيعي

آب و هوا: به گرما و تا حدي به سرما مقاوم است ولي يخبندان طولاني را تحمل نمي‌كند. رشد خوبي در نواحي بياباني دارد.

خاك: خاك خوب و سبك با زهشكي خوب را ترجيح ميدهد. مقاوم به خشكي است. آفتاب و باد و شرايط ساحلي را تحمل مي‌كند.
جنبه‌ هاي زيبايي: برگ­ هاي زيبايي دارد.

كاربرد

در کنار خيابان، و به عنوان باد شکن بهتر است ارتفاع آن کوتاه نگه داشته شود. به عنوان پوشش و در فضای سبز کاربرد دارد.

نگهداري

هرس: نهال جوان نیاز به هرس شديد و قيم‌بندي دارد. از آن به بعد فقط هرس خشكه برداري لازم است.

نام فارسي : اكاليپتوس كويري
نام علمي: Eucalyptus rudis
نام انگليسي: Desert Gum, Moitch Eucalyptus
خانواده: Myrtaceae

درختي است متراكم و افراشته به بلندي 18ـ8 و گستردگي 15ـ10 متر با شاخه‌‌هاي متراكم، آويخته و پوست تنه قرمز/قهوه‌اي، زبر و اسفنجي كه شيارهاي عميق نداشته و معمولاً پوسته پوسته نمي‌شود. برگ ها سبز تيره/آبي هستند و تباين زيبايي با تنه قرمز ايجاد مي‌كنند. با وجود اينكه نياز به رطوبت متوسط دارد، ولي در شرايط كويري رشد خوبي دارد. رطوبت هوا را نيز مي‌پسندد و حتي در نواحي ساحلي نيز رشد خوبي دارد. 

برگ: برگ ها متناوب (يا متقابل بر شاخه‌هاي جوان)، ساده و كامل به طول 12ـ 5 سانتي‎متر و پهناي 5 ـ2 سانتي‎متر هستند. وقتي تازه شكوفا مي‌شوند مسي/ قرمز و به تدريج سبز تيره/ آبي مي‌شوند. 


ميوه: كپسول ها زنگوله مانند و در گروه هاي 4 تا 8 تايي در مهر ـ آذرماه ظاهر مي‌شوند. 
سيستم ريشه: سطحي، گسترده و مهاجم. 
سرعت رشد: سريع.

نيازهاي طبيعي

آب و هوا: مقاوم به گرما و تا حدي سرما و حساس به يخبندان است. شرايط بياباني را تحمل می‎کند. در شرایط عمومی اقلیم نیمه مرطوب ملایم تا خشک و گرم را می ­پسندد.
خاك: خاك مرطوب و با زهكشي خوب را ترجيح مي­ دهد. در آفتاب و باد و شرايط ساحلي رشد مي‌كند. خاک­ های شنی برای رویش آن مناسب ­تر می­ باشد.

جنبه‌هاي زيبايي:حالت رشد برگ، رنگ برگ­ ها و تنه درخت. 

كاربرد

سايبان، کاشت ردیفی در کنار خيابان، بادشكن، پوشش.

نگهداري

هرس: نهال جوان را در بهار هرس شديد كرده و با نصب قیم مهار می شود. از آن پس هرس خشكه‌برداري نیاز دارد. پاجوش ها نيز باید مرتب حذف شوند.

تغذيه: نياز خاصي ندارند.
آبياري: ماهي يك ­بار نیاز به آبياري عميق دارد.

نام علمي : Eucalyputs gunnii
نام انگليسي : Cider gum
خانواده : Myrtaceae

درختي است هميشه سبز، بومي استراليا به بلندي 25ـ10 متر و گستردگي 15ـ6 متر. فرم تاج درخت استوانه‌اي مي‌باشد. پوست تنه سبز كمرنگ بوده كه هر سال در اواخر تابستان آن­ را از دست مي‎دهد و پوست جديد به رنگ زرد مايل به سبز كمرنگ، ظاهر مي شود.

برگ: برگ ­هاي جوان به رنگ سبز ملايم، گاهي كبود، كروي و بسيار جذاب هستند. برگ ­هاي بالغ، به طول 8ـ5 سانتي‎متر، بيضي سر نيزه‌اي و به رنگ سبز ـ طوسي مي‌باشند.

گل: گل ­ها سفيد مايل به كرم و لیمویی، با پرچم‎هاي زرد فراوان در دسته‌هاي 3 تايي بوده و در نیمه تابستان ظاهر مي‌شوند.


ميوه: ميوه اين گونه، كپسول چوبي و سبزرنگ مي‌باشد. 
آب و هوا: خيلي مقاوم بوده و تا دماي 14ـ درجه سانتي‌گراد را نيز تحمل مي‌كند. تنوع اقلیمی در این گونه نسبت به گونه‎های دیگر بیشتر بوده به طوری که از اقلیم نیمه مرطوب ملایم تا خشک و ملایم و گرم و حتی در اقلیم نیمه خشک توان رویش دارد. از نظر خاک نیز نسبت به دیگر گونه‎ها دامنه بیشتری داشته به طوری که در خاک های شنی، رسی، مارنی و آهکی قادر به رشد می‎باشد.
كاربرد 
اين درخت به صورت زينتي به كار مي رود و از شاخه‌هاي آن در گل آرايي با گل هاي شاخه بريده استفاده مي‌شود. 
نگهداري 
هرس: اين گونه به هرس نياز ندارد اما وقتي گياه بزرگ شود در مقابل زمستان هاي سخت و بادهاي شديد، خسارت مي‌بيند بنابراين بهتر است هرس شود. 
روش هرس براي استفاده زينتي از اين گونه: هر سال در بهار براي ايجاد درختچه‌هاي چند پايه با برگ هاي جوان فراوان و جذاب، بايد ساقه‌ها را از سطح زمين قطع كرد تا تعداد بيشتري شاخه‌هاي جديد از ريشه روييده شوند. 

نام علمي: Eucalyptus pauciflora
نام انگليسي: Snow Gum
خانواده: Myrtaceae

درختی کوچک یا درختچهای بزرگ و همیشه سبز که به ارتفاع 4 تا 8 متر رشد میکند و گاه تا 20 متر هم میرسد. این گونه بومی ارتفاعات شرق استرالیا میباشد. مقاومترین گونه اکالپتوس به سرما بوده و در زمستان ­های سخت و سرد و ارتفاعات و مناطق سردسیر استرالیا دوام میآورد. تنه آن صاف و سفید تا خاکستری روشن یا گاهی قرمز - قهوهای است. برگ­ ها در این گونه همیشه سبز نیزهای شکل به رنگ خاکستری- سبز و با رگ برگ­های موازی میباشد. گل ­ها در بهار و تابستان شکوفا میشوند.

شاخ و برگ این درخت زیر سنگینی برف خم شده به گونهای که برف از روی برگ ­ها لیز خورده و به سطح زمین سرازیر میشود. از این گونه، 6 زیر گونه شناسائی شده که زیر گونه pauciflora پراکنش بیشتری نسبت به بقیه دارد و زیر گونهniphophila دمای 23- را نیز تحمل مینماید.

این گونه احتمال داده میشود برای ارتفاعات و جنگل­ کاری­های اطراف تهران مناسب باشد و در برابر سرمای شدید و برف و باد مقاوم کند. از این رو پیشنهاد میشود پس از انجام تحقیقات کامل سازگاری و به دست آمدن نتایج قابل قبول به صورت همراه گونههای بومی کشت شود. فراوانی آن نسبت به گونههای بومی نباید بیش از 10% باشد.

 

توصيه‌هايي براي دستيابي به درختاني شاداب، مقاوم و افراشته:

ـ هنگام كاشت نهال اكاليپتوس، با رعايت اصول صحيح كاشت از عمودي بودن نهال كاشته شده اطمينان حاصل شود، تا در آينده‌ مشكل ساز نگردد.

ـ هنگام كاشت و در سال­ هاي اوليه رشد نهال، از قيم استفاده شود.

ـ آبياري عميق اوليه سبب هدايت بيشتر ريشه‌ها به عمق خاك و استحكام درخت و مقاومت بيشتر آن در مقابل خشكي و كم‌آبي خواهد بود.

ـ نهال­ ها در مسير بادهاي شديد كاشته نشوند.

ـ ريشه‌ اكاليپتوس به طور نسبي تا 3 متر در خاك نفوذ مي‌كند بنابراين براي ايجاد درختي مقاوم در مقابل شرايط محيطي مانند وزش باد، كم‌آبي و ... بايد نهال را در مكان­ هايي كه عمق خاک فعال در آنها حداقل 3 متر است كاشت.

ـ سعی شود هنگام کاشت چاله‎ای عمیق حفر شود و پس از اصلاح خاک آن و برگرداند مقدار کافی از خاک نرم و تقویت شده با افزودن کود دامی پوسیده، نسبت به کاشت نهالها اقدام شود.‌ یک نوبت آبیاری پس از کاشت نهال‎ها ضروری است.

نمونه‌اي از درخت شكسته شده، به دليل قرار گرفتن در مسير بادهاي شديد

نمونه اي از درختي كه به دليل عدم رعايت اصول صحيح كاشت به صورت مايل رشد نموده

آفات و بيماريها 
آفات
کرم طوقه بر یا شب پره زمستانی 
شب‎پره زمستانی Agrotis sp. در تمام مناطق ایران شیوع داشته و به ریشه و طوقه برخی گیاهان ازجمله نهال‌های اکالیپتوس حمله می‌کند و به پایه‎های جوان آسیب زیادی وارد می‎کند.
حشره کامل شب پره بزرگی است که رنگ بال‎های رویی آن متغیر است و از قهوه‎ای روشن تا قهوه‎ای تیره متمایل به سیاه دیده می‎شود. 

نحوه خسارت
لارو شب‎پره زمستانی از قاعده دمبرگ‎ها و طوقه ریشه گیاهان تغذیه می‌کند که بدنبال آن حفره نسبتاً بزرگی در طوقه گیاه به وجود می‌آید که موجب قطع ارتباط ریشه با ساقه و خشکیدن گیاه جوان می‌گردد. خسارت لاروهای شب‎پره زمستانی در نهالستان‎های جوان با اهمیت است و چنانچه تراکم آفت زیاد باشد منجر به نابودی درختان می‎گردد. 

زیست شناسی
شب‎پره زمستانی معمولاً زمستان را به صورت لارو بالغ درعمق 10 تا 15 سانتی‎متری زمین می‎گذراند. در بهار پس از گرم شدن هوا لارو‎های بالغ از عمق زمین به سطح خاک(حدود 5 تا 6 سانتی‎متری) آمده و برای خود لانه‎ای از خاک به شکل گهواره تهیه می‌کنند و در آنجا تبدیل به شفیره می‎گردند. پس از مدتی که در حدود 15 تا 20 روز طول می‌کشد شب پره‎ها از درون شفیره‎ها بیرون می‌آیند. زمان خروج شب‎پره‎های زمستانی در بهار بستگی به درجه حرارت و رطوبت دارد. 
حشره کامل تخم‎هایش را به طور تک تک و یا دسته‎های چندتایی (از 1تا 8 عدد) پشت برگ‎ها و یا علف‎های هرزی مانند پیچک، سلمه و پنیرک می‎گذارد. تخم ها در شرایط مساعد و اصولاً پس از گذشت 4 تا 5 روز باز می‎شوند و لاروهای جوان خارج می‎گردند. لاروها ابتدا از برگ‎های جوان تغذیه می‎کنند و پس از عوض کردن پوست که مدت زیادی طول نمی‌کشد وارد سن دوم می‎شوند و از این مرحله به بعد پای گیاهان می‎روند. لاروها روز را در زیر خاک در حالت استراحت و یا مشغول تغذیه از طوقه هستند و از اوایل غروب به بعد بیرون می‎آیند و به تغذیه شدید خود از انتهای دمبرگ و طوقه ادامه می‎دهند.
دوران لاروی درشرایط مساعد حدود یک ماه به طول می‎انجامد و در این مدت پنج مرتبه پوست عوض می‌کنند تا به مرحله تکامل برسند و پس از آن در داخل خاک تبدیل به شفیره می‎گردند. این آفت بسته به شرایط محیطی 3 تا 4 نسل در سال دارند که خسارت نسل بهار مهم‎تر از سایر نسل‎هاست.

پیشگیری و مبارزه 
تشخیص گیاهان خسارت‎دیده توسط شب‎پره بسیار آسان است زیرا در اثر تغذیه لارو از طوقه، ریشه گیاهان پلاسیده می‎گردند و صبح زود این علامت به خوبی نمایان است. اگر خاک این نهال‎ها کمی عقب‎زده شود لاروهای شب‎پره زمستانی در نزدیکی طوقه گیاه و یا کمی دورتر به حالت مارپیچ مشاهده می‌گردند. هم‎چنین طوقه بوته خسارت دیده، سیاه شده و حفره‌هایی در آنها به وجود می‎آید بنابراین از اوایل اردیبهشت ‎ماه که موقع بروز آفت می‎باشد باید نهال‎ها را همه روزه بازد‎ید کرد. از راه های مبارزه با این آفت می‎توان به شخم عمیق برای از بین بردن لاروها، وجین علف‎های هرز و نابود کردن آنها و دادن یخ آب زمستانه اشاره کرد.

نحوه مبارزه شیمیایی
استفاده از طعمه پاشی شامل: لیندین 25% (به صورت امولسیون یا پودر) به میزان 600 تا 1000 گرم، سبوس گندم (یا کنجاله تخم پنبه) به میزان 100 کیلوگرم، آب 50 لیتر. ابتدا سم را در آب کاملا حل کرده و به تدریج روی سبوس می‌ریزند و با پارو خوب مخلوط می‎کنند. طعمه نباید خیلی خشک باشد که در موقع پاشیدن با باد جابجا شود و همینطور نباید رطوبت آن زیاد باشد که به هم چسبیده و به صورت خمیر درآید. مقدار طعمه مسموم در هکتار بسته به نوع گیاهان فرق می‌کند و معمولاً حدود 80 کیلوگرم است. موقع پخش طعمه هنگام عصر و غروب آفتاب است که لاروها از زیر خاک بیرون می‎آیند و در صورت لزوم باید طعمه پاشی را 4 تا 5 روز بعد تکرار کرد. 

زنبور گالزای اکالیپتوس 
حشره ماده این آفت زنبور کوچکی است با نام علمی Leptocybe invasa که سر و بدن آن به رنگ قهوه‎ای تیره با نقاط آبی متالیک و یا سبز براق در سطح بدن که طول متوسط آن در حدود 1/2 میلی متر است. زنبور ماده تخم های خود را در سطح اپیدرم رویی برگ قرار داده و لاروهای خروجی از تخم ها با تغذیه از بافت پارانشیمی برگ و در اطراف رگبرگ میانی باعث ایجاد گال در دو طرف رگبرگ های درخت اکالیپتوس می‎شوند. در مراحل بعدی، خسارت به سرشاخه‎های جوان و حتی شاخه‎ها نیز وارد می‎شود. از روی شکل ظاهری گال ها و نحوه توسعه آنها در روی برگ ها و سرشاخه‎ها و حتی شاخه‎ها تا حدودی می‎توان سن لارو خروجی را تخمین زد. خسارت این آفت در نهالستان های تولید نهال و در اکالیپتوس‎کاری‎های جدید که قطر درختان آنها زیاد نشده است بسیار چشمگیر می‎باشد. 


پیشگیری وکنترل
جهت کاهش جمعیت این حشره و جلوگیری از تشکیل گال‎ها باید اقدام به جمع کردن برگ های آلوده ریخته شده در پای گیاه، جمع‌آوری و معدوم نمودن گال ها و سمپاشی با حشره کش های سیستمیک نمود. البته با وجود استفاده از سموم سیستمیک که جذب شیره گیاه می‎شوند باز هم در درختان بلند قامت به سختی این لاروها از بین می‌رود.

سوسک چوبخوار
این حشره با نام علمی Apate monachus از چوب درختان اکالیپتوس تغذیه کرده و از استان های شمالی کشور گزارش شده است. درصورتی که سوسک های چوبخوار وارد شاخه‎ها شوند، در مدت کوتاهی شاخه‎ها می‎خشکند. به این ترتیب ممکن است در مدت چند سال همه شاخه‎های درخت خشک شده و گیاه به کلی از بین برود. برای شناسایی سوسک های چوبخوار کافی است نگاهی روی شاخه‎ها انداخته شود. سوراخ هایی که محل ورود لاروها است، به وضوح مشاهده می‎شود. این منافذ معمولاً در نوک شاخه‎ها و جاهایی دیده می‎شود که درخت هرس شده است. نامناسب بودن عوامل محیطی مورد نیاز گیاه، کم آبی بیش از حد باغات و بی نظمی در دوره آبیاری، فقدان مواد غذایی مورد نیاز گیاه، عدم رعایت اصول صحیح باغداری مانند هرس اصولی و حذف شاخه‎های آلوده و معدوم کردن آنها و مراقبت‎های بهداشتی باغ، ضعف درختان را موجب شده و شرایط مساعدی را برای حمله آفت فراهم می‎آورد. این آفت با حمله به ناحیه کامبیوم درخت باعث قطع آوندها و اختلال در جریان شیره گیاهی شده و در نهایت خشکیدگی تنه و شاخه درختان را موجب می‎شود.
روش‎های پیشگیری و کنترل آفت 
از آنجایی که سوسک ها در داخل مغز شاخه‎ها پنهان هستند مبارزه شیمیایی با آنها آسان نیست. برای مبارزه شیمیایی باید مواد شیمیایی را در داخل این منافذ تزریق کرد. البته چون در اواخر بهار این آفت در خارج شاخه‎ها زندگی می‎کند، می‎توان روی برگ ها و شاخه‎ها را سمپاشی نمود. برای پیشگیری خسارت سوسک‎ها بهتر است از زخمی نمودن درخت و شکستن شاخه‎ها جلوگیری نمود و بعد از عملیات هرس روی قسمت‎های بریده شده را با چسب پیوند مرغوب پوشش داد. درصورتی که سوسک در داخل شاخه‎ها باشد، باید شاخه‎ها بریده و سوزانده شوند. باید با تقویت درخت آن را برای مقابله با آفات مقاوم کرد. هم چنین با جلوگیری از سرما زدگی درختان اکالیپتوس، تنظیم برنامه آبیاری مناسب آنها و جلوگیری از بروز تنش‎های آبی، کوددهی و تقویت درختان، رعایت اصول باغبانی و انجام هرس‎های اصولی و جلوگیری از آفتاب سوختگی و اقدامات بهداشتی نیز می‎توان در پیشگیری و کنترل آفت به طور موثر عمل نمود. بهترین روش کاهش جمعیت این آفت، اعمال مدیریت صحیح و رعایت مسائل به زراعی، به ویژه رعایت دوره آبیاری و بهداشت عمومی باغ می‎باشد.

شب پره 
Spodoptera littoralis کرم برگ خوار و آفتی است با دامنه میزبانیِ وسیع که در مناطق گرمسیری انتشار دارد.


خسارت‎زائی این شب پره به واسطه تغذیه از برگ درختان اکالیپتوس می‎باشد که از استان‎های جنوبی و فارس گزارش شده است و علاوه بر اکالیپتوس، گیاهانی از قبیل پنبه، چغندر قند، گوجه فرنگی، نخود، پیاز، بادمجان، هویج، یونجه، شبدر، آفتابگردان، توتون، لوبیا و درختان میوه مانند سیب و انواع مرکبات را نیز مورد حمله و تغذیه قرار می‎دهد.

زیست شناسی 
حشره کامل پروانه‎ای است به طول 15 تا 20 میلی‎متر که رنگ عمومی بدن آن قهوه‌ای روشن بوده و در روی بال‎های جلویی نقوش در هم دیده می‎شود. روی بال‎های جلویی یک خط پهن مورب نیمه انتهایی به رنگ زرد روشن وجود دارد که این خط در افراد ماده تیره‎تر می‎شود. این حشره زمستان را به صورت شفیره در داخل خاک سپری می‌کند و حشرات کامل در بهار موقعی که متوسط دمای محیط 19 تا 20 درجه سانتی‎گراد است، ظاهر می‎شوند. پروانه‎های نسل اول در اواخر اردیبهشت، نسل دوم اوایل تیرماه، نسل سوم اواخر مردادماه ظاهر می‎شوند. کرم برگخوار دارای 5 نسل لاروی و دوره زندگی یک نسل کامل آفت در تابستان 32 تا 45 روز و در فصول دیگر 50 تا 65 روز است. لاروهای این آفت در سنین اولیه به طور دسته جمعی از پارانشیم برگ‎ها تغذیه کرده و در سنین بالا موجب مشبک شدن برگ‎ها می‎شوند و در تراکم بالا فقط رگبرگ‎های اصلی باقی می‎ماند.

کنترل آفت
اجرای شخم عمیق از جمله روش‎های زراعی کنترل کرم برگخوار است و در روش‎های شیمیایی می‎توان از سموم دیپترکس 80 درصد به میزان یک کیلوگرم در هکتار و زولن 35 درصد به میزان 3/5 لیتر در هکتار برای کنترل آفت استفاده کرد. با جمع‎آوری بقایای گیاهی آلوده و برگ‎های آلوده به تخم آفت و از بین بردن آنها می‎توان موجب کاهش جمعیت آفت گردید.

پروانه برگ خوار
پروانه برگ‎خوار Streblote siva به‎عنوان آفت درختان اکالیپتوس در استان‎های خوزستان بوشهر و هرمزگان معرفی شده است. لارو این حشره با تغذیه از برگ درختان خسارت خود را وارد می‌کند.

  
طی بررسی‎های به عمل آمده مشخص شده که این حشره دارای 5 سن لاروی است که به شدت از برگ‎های گیاهان میزبان تغذیه کرده و ضمن ایجاد خسارت شدید به برگ ها موجب ضعف عمومی درخت و کاهش شدید رشد آن می‎شود. این حشره در خوزستان و بوشهر 1 تا 2 نسل در سال دارد. 
رنگ بال‎های پروانه بالغ به طورکلی براساس میزان رطوبت محیط و تغییرات فصلی و احتمالاً میزبان گیاهی متغیر است و می‎تواند از خاکستری تا نارنجی و آجری تغییر نماید. عرض بدن با بال‎های باز در حشرات نر 30 تا 37 میلی‎متر و در حشرات ماده 40 تا 56 میلی‎متر است. شفیره در پیله سفید ابریشمی تشکیل شده و کاملا به برگ ها و ساقه‎ها می‎چسبد. 
با توجه به گسترش کاشت گیاهان میزبان آفت در سطح بسیار وسیع در استان‎های جنوب و جنوب غربی ایران، این شب پره ممکن است به زودی به عنوان یک آفت کلیدی نه تنها درختان را تهدید کند بلکه توسعه جنگل‎ها را نیز به خطر اندازد. تلاش در کنترل و تعدیل جمعیت این آفت و جلوگیری از خسارت آن برای محققین امری ضروری به نظر می‎رسد.

پروانه فری یا کرم خراط 
Zeuzera pyrina به بسیاری از درختان مثمر و غیر مثمر حمله می‌کند. از درختان مثمر سیب میزبان اصلی آن در ایران است ولی خسارت آن روی گلابی، به و گردو نیز دیده شده است. از گیاهان غیر مثمر می‎توان به افرا، بیدمشک، بید، نارون، بلوط، زبان‎گنجشک و اکالیپتوس اشاره نمود. درخت سیب به این آفت خیلی حساس بوده و زود از پای در می‎آید در حالیکه گردو تا حدودی مقاوم است.

زیست شناسی 
پروانه فری در ایران هر دو سال یک نسل دارد. زمستان را به صورت لاروهای سنین مختلف در درون شاخه درختان میزبان می‌گذراند. در اواسط بهار لاروهایی که رشدشان کامل شده، تبدیل به شفیره می‎شوند و اواخر بهار شب‎پره‎ها به ‎تدریج ظاهر می‎شوند. 
حشرات ماده اصولاً هیچ نوع تغذیه‎ای نداشته و به جهت سنگینی قادر به پرواز نیستند. پس از جفت‎گیری اغلب در مدخل سوراخ خروجی، شکاف تنه و حتی روی زمین تخم‎ریزی می‎کنند. هر حشره ماده نزدیک به هزار تخم می‎گذارد. این تخم‎ها خوراک مناسبی برای مورچه‎ها هستند. به فاصله یک تا دو هفته تخم‎ها تفریخ شده و لاروهای کوچک خارج می‎شوند. تغذیه اصلی لاروها از چوب شاخه و تنه است. 
لاروها ضمن تغذیه، فضولات نارنجی رنگ خود را از سوراخ ورودی که در ضمن سوراخ خروجی آنها نیز خواهد بود به صورت گلوله‎های کوچک و مدور بیرون می‎ریزند. این فضولات در پای درختان مبتلا جمع می‎شوند و این خود یکی از راه‎های بسیار آسان تشخیص وجود پروانه فری می‎باشد. کانال‎هایی که در داخل چوب به وسیله لارو این حشره به وجود می‎آید مستقیم و حدود 30 تا 40 سانتی‎متر طول دارد و بستگی به گونه میزبان دارد. حمله این آفت روی سیب استقرار سایر حشرات چوب‎خوار و مخصوصاً اسکولیت درختان میوه و پروانه زنبور مانند را به دنبال خواهد داشت. لاروها با تارهایی بسیار نازک که با غدد دهانی خود می‎سازند از شاخه‎ای به شاخه دیگر منتقل می‎شوند و در طول عمر خود چندين مرتبه از شاخه‎ها خارج شده تا سرانجام به قطورترين شاخه‎ها و تنه اصلي برسند. 
لاروها پس از تغذیه کامل تبدیل به شفیره می‎شوند. دوره شفیرگی 20 تا 40 روز طول می‎کشد. پروانه‎های کامل پس از ظهور از همان سوراخ ورودی خارج می‎شوند. 
زیست شناسی 
پروانه فری در ایران هر دو سال یک نسل دارد. زمستان را به صورت لاروهای سنین مختلف در درون شاخه درختان میزبان می‌گذراند. در اواسط بهار لاروهایی که رشدشان کامل شده، تبدیل به شفیره می‎شوند و اواخر بهار شب‎پره‎ها به‎تدریج ظاهر می‎شوند. 
حشرات ماده اصولاً هیچ نوع تغذیه‎ای نداشته و به جهت سنگینی قادر به پرواز نیستند. پس از جفت‎گیری اغلب در مدخل سوراخ خروجی، شکاف تنه و حتی روی زمین تخم‎ریزی می‎کنند. هر حشره ماده نزدیک به هزار تخم می‎گذارد. این تخم‎ها خوراک مناسبی برای مورچه‎ها هستند. به فاصله یک تا دو هفته تخم‎ها تفریخ شده و لاروهای کوچک خارج می‎شوند. تغذیه اصلی لاروها از چوب شاخه و تنه است. 
لاروها ضمن تغذیه، فضولات نارنجی رنگ خود را از سوراخ ورودی که در ضمن سوراخ خروجی آنها نیز خواهد بود به صورت گلوله‎های کوچک و مدور بیرون می‎ریزند. این فضولات در پای درختان مبتلا جمع می‎شوند و این خود یکی از راه‎های بسیار آسان تشخیص وجود پروانه فری می‎باشد. کانال‎هایی که در داخل چوب به وسیله لارو این حشره به وجود می‎آید مستقیم و حدود 30 تا 40 سانتی‎متر طول دارد و بستگی به گونه میزبان دارد. حمله این آفت روی سیب استقرار سایر حشرات چوب‎خوار و مخصوصاً اسکولیت درختان میوه و پروانه زنبور مانند را به دنبال خواهد داشت. لاروها با تارهایی بسیار نازک که با غدد دهانی خود می‎سازند از شاخه‎ای به شاخه دیگر منتقل می‎شوند و در طول عمر خود چندين مرتبه از شاخه‎ها خارج شده تا سرانجام به قطورترين شاخه‎ها و تنه اصلي برسند. 
لاروها پس از تغذیه کامل تبدیل به شفیره می‎شوند. دوره شفیرگی 20 تا 40 روز طول می‎کشد. پروانه‎های کامل پس از ظهور از همان سوراخ ورودی خارج می‎شوند. 

پیشگیری و کنترل آفت
1- از دشمنان طبیعی این آفت می‎توان به مورچه‎های شکاری(عادت تخم‎خواری) و سن‎های Reduviidae (عادت لارو خواری ) اشاره نمود.
2- رعایت اصول به‎زراعی، هرس و سوزاندن شاخه‎های خشک و آلوده از شدت خسارت‎های بعدی می‎کاهد.
3- در مواردی که تعداد درختان آلوده کم باشد می‎توان با فرو بردن مفتولی در درون سوراخ‎های ورودی، لاروهای آفت را از بین برد.
4- استفاده از قرص و خمیر‎هایی که گاز‎های سمی تولید می‎کنند.
5- امروزه در اکثر کشورهای جهان از فرمون‎های جنسی به صورت تکنیک Mating disruption در قالب مبارزه تلفیقی علیه این آفت استفاده می‎شود. 
6- بهترین موقع جهت مبارزه شیمیایی زمانی است که لاروهای سن اول به قسمت‎های جوان گیاه که همان رگبرگ‎ها و دمبرگ‎ها و شاخه‎های نازک است حمله می‌کنند در این موقع چون عمق نفوذ لارو‎ها هنوز چندان زیاد نیست می‎توان با استفاده از سموم نفوذی مؤثر برای از بین بردن آفت استفاده کرد.

بیماری‌های درختان اکالیپتوس 
سفیدک پودری powdery mildew
سفیدک پودری بیماری قارچی است که طیف گسترده‎ای از گیاهان از جمله اکالیپتوس را گرفتار می‎سازد. این بیماری توسط قارچ‎های مختلفی که به راسته Erysiphales تعلق دارند ایجاد می‎شود.
سفیدک پودری را به ‎دلیل ایجاد قشری سفید رنگ بر روی قسمت‎های مختلف گیاهان به خصوص برگ‎ها و ساقه‎ها به راحتی می‎توان تشخیص داد. برگ های قسمت پایین گیاه معمولا(البته نه همیشه) بیش از برگ های موجود در قسمت بالای گیاه آلوده می‎شوند. با پیشرفت بیماری، لکه های سفید رنگ بزرگ تر می‎شوند و انبوهی از اسپورها که عامل انتشار این بیماری هستند تولید شده و موجب گسترش بیماری می‎شوند. 

علائم بیماری
اگر چه انواع مختلفی از قارچ‎ها مولد این بیماری هستند اما علائم فعالیت آنان بسیار شبیه به هم است. این بیماری منجر به ظهور نواحی پودر مانند به رنگ سفید تا خاکستری بر روی قست‎های مختلف گیاه بخصوص نواحی روی برگ، ساقه‎های جوان، جوانه‎ها و میوه‎های جوان گیاه می‎شود. در مورد برگ‎ها احتمال زرد شدن قسمت‎ها‎ی از زیر برگ نیز وجود دارد. گاهی با پیشرفت بیماری نواحی اطراف قسمت‎های آلوده تغییر رنگ می‎دهند و معمولاً تبدیل به نواحی زرد رنگ و یا قهوه‎ای رنگ با حاشیه‎ای زرد می‎شوند. با پیشرفت بیماری احتمال پیوستن نواحی آلوده و هم‎چنین ریزش برگ‎هایی که آلودگی شدید دارند وجود دارد. در واقع با پیشرفت بیماری و عدم مبارزه با آن، نه تنها قسمت‎های آلوده گسترده‎تر می‎شوند بلکه ضخامت لایه سفید رنگ نیز بیشتر می‎شود، به نحوی که ناحیه آلوده کاملاً سفید رنگ به نظر می‎رسد.

میزان آسیب بیماری
‎اینکه بیماری به چه میزان آسیب وارد می‎کند بستگی به حساسیت گیاه، سن گیاه و شرایط محیطی دارد. اصولاً برخی از گیاهان در مقایسه با دیگر گیاهان حساس‎تر به این بیماری هستند و زودتر به آن دچار می‎شوند. از طرفی شرایط گیاه نیز در میزان شیوع این بیماری مؤثر است یعنی هر قدر که گیاه قوی‎تر و از وضعیت رویشی بهتری برخوردار باشد سرعت گسترش بیماری نیز آهسته تر است، اما هر مقدار که گیاه ضعیف‎تر باشد بیماری سریع‎تر آن را از پای در می‎آورد. وجود شرایط مساعد محیطی بخصوص از نظر دما و رطوبت به پیشرفت بیماری کمک می‎کند. مثلا رطوبت بالای محیط در طی شب، رطوبت پایین در طی روز، دمای 27-22 درجه سانتی‎گراد، تراکم بیش از اندازه گیاهان و تهویه کم هوا از جمله شرایطی هستند که به شیوع این بیماری کمک می‎کند. جالب این جا است که هر مقدار دمای محیط افزایش یابد رشد این بیماری کاهش می‎یابد مثلا در دمای 32 درجه سانتی‎گراد رشد این بیماری کند می‎شود و در دمای 38 درجه سانتی‎گراد، بیماری از بین می‎رود.

پیشگیری و کنترل بیماری
برای کنترل این بیماری باید بدانیم که تنها راه حل شیمیایی نیست که این بیماری را محدود می‌کند. بلکه باید به گیاه و شرایط رویشی آن نیز توجه کرد. همانطور که اشاره شد برخی از انواع گیاهان مقاوم‎تر از انواع دیگر هستند، در این صورت بهتر است از ارقامی استفاده شود که نسبت به شیوع بیماری مقاوم‎تر باشند زیرا تراکم کاشت می‎تواند منجر به عدم تهویه مناسب و شیوع گسترده بیماری شود که در چنین مواقعی مقاومت ذاتی گیاه تا حدود زیادی به کنترل شیوع بیماری کمک می‎کند. از طرفی هر مقدار که محیط رویش گیاه مساعدتر باشد و هر مقدار که نیاز‎های محیطی آن بهتر برطرف شوند گیاه قوی‎تری خواهیم داشت که مقاومت بیشتری در برابر بیماری خواهد داشت. همچین بهتر است که از مصرف کودهای نیتروژنه در اواخر فصل تابستان صرفه نظر کنیم. این کودها رویش ساقه‎های جدید و جوان را که نسبت به ساقه‎های بالغ از محتوی آب بیشتری نیز برخوردار هستند تحریک می‎کند. بهترین زمان آبیاری گیاهان در طی روز است زیرا رطوبت موجود بر روی برگ ها تا فرا رسیدن شب کاهش می‎یابد. وجود رطوبت در اطراف برگ های گیاه به همراه دمای خنک‎تر شبانه از جمله شرایط مناسب گسترش این بیماری است. رعایت فاصله کاشت به منظور گردش مناسب هوا و انجام تهویه نیز از جمله مسائلی است که به کاهش سرعت شیوع این بیماری کمک می‎کند. اگر بتوانید قسمت‎های آلوده گیاه را حذف کنید به کاهش خطر شیوع این بیماری کمک خواهید کرد. قسمت‎های حذف شده را از محل خارج نمائید.
این بیماری را می‎توان با کاربرد سموم شیمیایی که با نام عمومی قارچ‎کش شناخته می‎شوند نیز کنترل کرد. سموم متنوعی برای از بین بردن این بیماری وجود دارد البته توجه کنید که اصولاً برخی از سموم بر روی برخی از گیاهان نتایج بهتری در مقایسه با سایر سموم دارند و همچین مصرف 3-2 مرتبه سم به فاصله 14-7 روز به کنترل بهتر این بیماری کمک می‎کند. هم چنین اثرات جانبی هر سم نسبت به دیگری می‎تواند کاملاً متفاوت باشد و عوارض کمتری بر روی سایر موجودات زنده همانند زنبورهای عسل و ماهی‎ها داشته باشد. بنابراین قبل از مصرف حتماً برچسب سم مطالعه شود تا از میزان سمیت برای محیط اطراف و نیز غلظت مناسب مصرف نیز اطلاع حاصل شود.

زنگ اکالیپتوس (Eucalyptus rust)
عامل مولد این بیماری گونه‎ای از بازیدومیست‎ها به نام Puccinia sp. می‎باشد. در ابتلا به زنگ، جوش هایی کروی تا بیضوی و نارنجی قرمز رنگ روی سطح بالایی پهنک برگ ایجاد می‎گردند. اسپور‎ها به قطر 30-15 میکرومتر تقریباً کروی و قرمز قهوه‎ای رنگ هستند و 8-3 سوراخ داشته که در دیواره آن پراکنده شده و خاردار هستند. این اسپورها بعد از رشد، موجب آلودگی برگ‎های دیگر می‎شوند. 

کنترل
زنگ اکالیپتوس وقتی که رطوبت به حد کافی باشد به سرعت توسعه می‎یابد. این قارچ گاهی همرا با سایر قارچ های مولد بیماری موجب خسارت فراوانی می‎شوند. برای کاهش این بیماری انجام موارد زیر توصیه میگردد:
1- اجتناب از کاشت مخروط درختان 
2- پرورش گونه‎های مقاوم به زنگ 
3- کنترل شیمیایی

بیماری شانکر ساقه 
بارزترین علائم این بیماری عبارتند از شانکر‎هایی که روی تنه و شاخه‎های قطور بوجود می‎آیند. قبل از پیدایش شانکر ابتدا محل تغییر رنگ داده و نرم می‎شود، سپس قسمت آسیب دیده در مرکز فرو رفته نشست می‎کند و حاشیه آن برجسته می‎شود. در اثر پیشرفت، لکه‎ها بزرگ تر و فرورفته‎تر می‎شوند و رنگ آن قهوه‎ای می‎شود و سرانجام پوست قسمت آلوده می‎خشکد و به دنبال آن ترکها و شکاف‎هایی روی پوست خشکیده شانکر ایجاد می‎شود، در صورت گسترش شانکر این بیماری موجب مرگ درخت می‎گردد و توده اسپور قارچ به صورت فتیله یا قطره از دهانه شانکر خارج می‎شود. هنگام حمله قارچ شاخه‎های مبتلا از قسمت پایین شکسته و یا مورد حمله حشرات قرار می‎گیرد و برگ‎های شاخه‎های آلوده پژمرده و سپس خشک می‎شوند. 
بدیهی است درختان ضعیف تر بیشتر دچار بیماری می‎شوند و مقاومت درختان مسن بیشتر است. در مراحل آخر پوست تنه و شاخه در محل شانکر از چوب جدا شده و بخش‎های بالایی شانکر می‎خشکد.

کنترل بیماری
از روش‎های مبارزه و پیشگیری آن عبارتند از:
1- حذف اندام‎های آلوده و بیمار 
2- تراشیدن شانکر و پانسمان آن 
3- سمپاشی با سمومی از قبیل بنومیل 

عوامل مکانیکی نظیر تگرگ، محل تغذیه حیوانات و حشرات، هرس نامنظم، سرما و گرما، یخبندان که موجب شکاف در پوست درختان می‎شوند، باعث تسریع در آلودگی میزبان می‌گردد. البته ورود انگل به گیاه به طور مستقیم و طبیعی از راه کوتیکول و منافذ بافت‎های پوششی نیز صورت می‎گیرد. 
هر اقدامی که بتواند از ضعف درختان و حمله بیماری جلوگیری کند در پیشگیری از بیماری مؤثر است. تقویت درخت و رعایت اصول زراعی صحیح و مبارزه با آفات کمک بزرگی برای جلوگیری از ضعف درخت می‎باشد. 
در مورد مبارزه شیمیایی می‎توان گفت که برداشتن بافتهای آلوده و فاسد پوست درخت در محل شانکر‎ها با ابزار مناسب و بلافاصله پانسمان آن با چسب مخصوص حاوی 3% ماده مؤثره Thiophanate- metyl در فصل مناسب در سالم سازی درختان مبتلا رضایت بخش می‎باشد. همچنین از سمومی مثل کاپتان به نسبت 2 در هزار نیز می‎توان استفاده نمود. 

لکه برگی 
طی بررسی‎های بعمل آمده مشخص شد که گونه‎های مختلف قارچی می‎توانند عامل ایجاد کننده لکه برگی در درختان اکالیپتوس باشند که از آن جمله می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود: 
1. Aulographina eucalypti 
2. Thyrinula eucalypti
3. Mycosphaerella cryptica 
4. Mycosphaerella nubilosa
5. Mycosphaerella swartii
6. Phaeothyriolum microthyrioides
7. Trimmatostroma bifarium 
8. Trimmatostroma excentricum

بیماری لکه برگی (leaf spot) یکی از مهم ترین بیماری‎های اکالیپتوس در دنیا می‎باشد و نشانه آن ایجاد لکه‎های موضعی روی برگ های میزبان است که از سلول‎های مرده درهم ریخته تشکیل شده‎اند. اندازه لکه‎ها از لکه‎های 2 تا 3 میلی‎متری تا لکه‎های بزرگتر متفاوت است.

کنترل بیماری
1-مبارزه مکانیکی: رعایت مناسب اصول بهداشتی از مهم ترین و بهترین راهکارهای کنترل می‎باشد. جمع‎آوری و سوزاندن و یا زیر خاک کردن برگ‎های آلوده، خشکیده و خزان شده می‎تواند کمک کننده باشد.
2- مبارزه شیمیایی: برای مبارزه شیمیائی از انواع قارچ کش‎ها استفاده می‎شود.

فهرست منابع 
1. آقابيگي، فاطمه. 1376. شناسايي برخي درختان و درختچه‌هاي بومي و غيربومي از طريق نونهال. موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع.
2. آتاي و ديگران. انتخاب گونه‌هاي درختي، درختچه‌اي و بوته‌اي در احداث فضاي سبز شهري. 
3. ثابتي، حبيب اله. 1382. جنگل ها، درختان و درختچه‌هاي ايران. دانشگاه یزد. 876 ص.
4. خوشخوي، مرتضي. 1386. روش هاي تكثير گياهان زينتي(جلد اول). 400 ص.
5. روحاني، غزاله. 1384. راهنماي انتخاب و داشت درختان زينتي در فضاي سبز، انتشارات آييژ.
6. عبائي، منصور.1389 . فهرست آفات درختان و درختچه‌هاي جنگلي و غيرمثمر ايران. سازمان تحقیقاتی آموزش و ترویج کشاورزی. 236ص.
7. متقي، حسين. 1364. درختان و درختچه‌هاي زينتي. 160 ص.
8. شيباني، ح. ع. و ع. میریادین، و م. ع. رستگار. 1376. مشخصات كاربردي درختان و درختچه‌هاي مناسب فضاي سبز. 258 ص.
9. . Beazley Mitchell. 1994. pruning and training plants.
10. Brickell, Christopher. 2003. Garden plants.
11. Rushfort, D. keith. 2003. Flowering shrubs.
12. Sutton, David. .1990. Trees of Britain & Europe Kingfisher.
13. Stefan Buczcki. 1998. Best pruning.pubished in Great Britain.
14. Russell, T., C. Cutler and P. Anderson. Trees, An Illustrated Identifier and Encyclopedia. 2008. 

براي اشتراک (subscribe) شما بايد يک کاربر ثبت شده باشيد. Skip Navigation Links.

نظرات شما

نشانی ساختمان مرکزی:
تهران، میدان آرژانتین، خیابان بیهقی، شماره 32
 کد پستی: 1513845411
تلفن: 88735071  - 88735074  
نمابر: 88735070
صندوق پستی:  4658 - 15148
نشانی پست الکترونیک:
 info.parks@tehran.ir