جستجو
Menu

عنوان: پامچال (پریمولا، گل نوروز)

تاریخ انتشار: 1397/8/5

نمایش تعداد بازدیدکنندگان: 179

خلاصه مطلب: نام انگلیسی: Primrose
نام علمی: .Primula spp
خانواده: Primulaceae


پامچال گیاهی زینتی، گل دار، دائمی، علفی و همیشه سبز است. این گل یکی از زیباترین گل های بهاری است که گرم شدن تدریجی هوا و رسیدن بهار را خبر می دهد. این گیاه مناسب برای داخل گلخانه، آپارتمان، اتاق آفتابگیر و فضای باز است.
گونه های متعدد پامچال بومی مناطق سرد و مرطوب هستند. این جنس در ایران 6 گونه علفی دائمی زودرس و بهاره دارد که گونه های P.heterochroma (پامچال الوان، پامچال هفت رنگ یا هفت قبا) و P.gaubaeana (پامچال لرستانی یا پامچال آرد آلود) انحصاری ایران هستند. پامچال گیاهی چند ساله بوده و گل ها در گونه های مختلف این جنس از نظر شکل و رنگ بسیار زیبا و متنوع می باشند. گل های پامچال در رنگ های مختلف سفید، صورتی، گلبهی، قرمز، نارنجی، بنفش، زرد، ارغوانی و... وجود دارد که به شکل چتر کنار هم جمع شده است، در وسط توده برگ ها، در اواخر زمستان ظاهر می شوند و دوره گلدهی تا اوایل بهار ادامه می یابد.
این گیاه به سرما مقاوم می باشد و به عنوان گیاه گلدانی و حاشیه ای استفاده می شود. کشت و کار به نحوی انجام می شود که گیاه در عید نوروز به گل رود. در فضای سبز به عنوان گیاه فصلی و جهت کاشت در قسمت جلو باغچه های حاشیه کاربرد دارد. به علت دائمی بودن و مقاومت بالا به سرما، نگهداری بوته ها در باغچه های سایه دار در سال های آینده بر تعداد و کیفیت گل ها افزوده می شود.
گلدهی:
به طور کلی گلدان های پامچال در یک شاسی سرد به تدریج در زمستان به گل می روند. برای تحریک گلدهی، گونه های مختلف پامچال نیازهای ویژه ای دارند. به عنوان مثال P.malacoides در شرایط روز کوتاه و دمای خنک به گل می رود، ولی روزهای بلند مانع گلدهی آن می شود. P.obconica نیاز به تیمار سرمایی و یا دوره نوری خاصی ندارد.
نیازها:
دما: پامچال به سرما مقاوم است، ولی دمای مناسب برای رشد آن به طور متوسط 15-12 درجه سانتی گراد است. آنها را تا زمانی که 3 تا 4 جوانه گل دیده می شود، در دمای 7-5 درجه سانتی گراد پرورش می‌دهند و زمانی که جوانه های گل دیده شوند (دی و اسفند) می توان در دمای 13- درجه سانتی گراد پیش رس کرد. 

نور: مکان مناسب برای پامچال نور فیلتر شده خورشید با مکان سایه یا سایه آفتاب و دور از تابش مستقیم نور خورشید است. در صورت نگهداری آن در مکان سرد ماندگاری گل ها بیشتر خواهد بود. این گیاه در زمستان باید از نور کامل برخوردار باشد و در مواقع دیگر فقط جهت کاهش دما باید سایه ایجاد شود. 

رطوبت: نیاز آبی این گیاه بالا است و به آبیاری منظم نیاز دارد و هرگز نباید خاک گلدان خشک شود. از نظر رطوبت نسبی، گیاه به رطوبت بالا (90-70 درصد) نیاز دارد.

خاک و کود: بهترین خاک برای پامچال آمیخته ای از خاک باغچه (لوم)، خاک برگ پوسیده و پیت به نسبت مساوی است. pH خاک اگر کمی اسیدی (حدود 6) باشد، رشد و نمو این گیاه رضایت بخش است. به آمیخته خاکی، بهتر است که کود سوپر فسفات به طور معمول اضافه شود. هم چنین پامچال نیاز به نیتروژن کم و پتاسیم دارد. این گیاه در آمیخته های معمولی که از پیت استفاده نمی شود، به شدت به کمبود آهن دچار می شود. استفاده از کودهای آهن دار همواره توصیه می شود. مشکلات متنوعی مانند زردی (کلروز) و سوختگی حاشیه برگ (نکروز) می تواند در اثر آبیاری بیش از حد، pH بالا و کمبود منیزیم ایجاد شود. سمیت آمونیوم، نیتروژن زیادی و EC بالا می تواند منجر به آسیب دیدگی ریشه و نیز مشکلات برگی شود. برگ‌های بزرگتر از حد، در اثر نیتروژن زیادی یا دماهای بالا ایجاد می شود.

افزایش:
روش اصلی افزایش آن بذر است، ولی با تقسیم بوته در پاییز هم افزایش می یابد. معمولاً بذر این گیاه از اواسط تا اواخر بهار کشت می شود. 1 تا 2 گرم بذر آن در یک مترمربع بستر آماده کشت می شود.
چنانچه محیط مرطوب باشد، بذر آن در 15 درجه سانتی گراد ظرف مدت 2 تا 3 هفته جوانه می زند. در دمای بالاتر21 درجه سانتی گراد و در تابستان جوانه نزده و مشکلاتی ایجاد می شود. بنابراین ایجاد شرایط مناسب مصنوعی برای این گیاه لازم است. پس از 4 هفته گیاهانی که تا 3 سانتی متر رشد کرده اند، به گلدان‌های استکانی و وقتی گیاهان بزرگتر شدند، به گلدان نشایی منتقل می شوند. در این انتقال جوانه انتهایی آنها باید سالم بماند. در پاییز در دمای 10 درجه سانتی گراد جوانه های گل تشکیل شده و در یک شاسی سرد، گیاهان به تدریج در زمستان به گل می نشینند.

آفات و بیماری ها:
از جمله آفات و بیماری های گل پامچال، شته، کنه تار عنکبوتی و کپک خاکستری می باشد. 

گونه های مهم:
1- P.malacoides (پامچال مطبق یا پامچال یک ساله): چند ساله است که به صورت یک ساله پرورش داده می شود. برگ ها مستطیلی یا تخم مرغی شکل به رنگ سبز روشن است. دارای رقم های متعدد است که گل های آنها کوچک و متعدد به رنگ سفید، صورتی، آبی، قرمز، ارغوانی و قرمز مسی بوده و در بهار بر روی ساقه های فاقد برگ ظاهر می شوند. این گونه را باید در دوره تشکیل جوانه گل، در دماهای پایین در شرایط روزهای کوتاه قرار داد تا بهترین گلدهی به دست آید.

شکل1- پامچال مطبق (Primula malacoides)

2- P.obconica (پامچال نرمه): برگ ها مدور و دارای کرک های ریز فراوانی هستند. طول ساقه به حدود 30 سانتی متر می رسد. گل های قیفی شکل به رنگ سفید، صورتی، آبی و ارغوانی دارد و در ماه های سرد سال از آبان تا خرداد (بر حسب زمان کشت بذر) ظاهر می شود. چنانچه تعویض گلدان لازم باشد، باید پس از فصل گلدهی انجام شود. بعضی افراد نسبت به کرک هایی که زیر برگ های آن وجود دارد، حساسیت پوستی دارند.
 شکل2- پامچال نرمه (Primula obconica)

3- P. x polyantha: چند ساله مقاوم به سرما که به عنوان یک ساله پرورش داده می شود. دارای گل های معطر درشت و پهن در رنگ های متنوع است که به صورت فشرده در وسط برگ‌ ها از زمستان تا بهار ظاهر می شوند. به مقدار زیاد در ایران تولید می شود.
شکل3- پامچال (Primula polyantha)

منابع:
- قاسمی قهساره. م. و م. کافی. 1391. گلکاری علمی و عملی(جلد اول). 313 صفحه.
-
Brickell, C. 1996. The Royal Horticultural Society A-Z Encyclopedia of Garden Plants. 1080 P.

براي اشتراک (subscribe) شما بايد يک کاربر ثبت شده باشيد. Skip Navigation Links.

نظرات شما

نشانی ساختمان مرکزی:
تهران، میدان آرژانتین، خیابان بیهقی، شماره 32
 کد پستی: 1513845411
تلفن: 88735071  - 88735074  
نمابر: 88735070
صندوق پستی:  4658 - 15148
نشانی پست الکترونیک:
 info.parks@tehran.ir